อู้วว..มา..มิ๊! โออิชี่ที่ญี่ปุ่น

ที่ญี่ปุ่น เราพูดถึงเรื่องการเดินทางมาก้อแล้ว มาถึงเรื่องอาหารการกินกันบ้างดีกว่า ทำไมคนถึงชอบบอกว่าไปหาของกินอร่อยๆ ที่ญี่ปุ่นกันเถอะ เฮ้ย! มันอร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ ร้านรวงพรึ่บพรั่บนับไม่ถ้วนขนาดนั้นจริงเร๊อะ เอาหล่ะ สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น ว่าแล้วก้ออดข้าวรอวันบินไปญี่ปุ่นเลย กรี๊ดดดดด..

 

ขอบอกเลยว่าไม่ผิดหวัง ร้านอาหารที่ญี่ปุ่นมีเยอะมากจริง ๆ ไม่เฉพาะในเมืองใหญ่อย่างโตเกียวหรือโอซาก้า ในเมืองเล็ก ๆ ร้านขายอาหารตั้งติดกันเป็นพรื้ดด้วยเหมือนกัน ที่สำคัญคือ คนเกือบเต็มทุกร้าน! ก่อนจะเข้าไปเราต้องเล็งให้ดีก่อนว่าในร้านมีโต๊ะว่างมั้ย หรือว่าต้องรอคิวที่ด้านนอกก่อน ส่วนใหญ่ไม่ใช่เพราะทุกร้านอร่อยเหาะ แต่เพราะขนาดของร้านมีขนาดเล็กและที่นั่งมีจำนวนจำกัด ทำให้ต้องรอบ้าง แต่ก้อได้อารมณ์ไปอีกแบบ … แบบว่าแอบเล็งผู้ชายญี่ปุ่นหน้าตาใส ๆ ในแถวเดียวกันบ้าง หรือ.. จะมีใครมาเหล่เราบ้าง อ๊ะ ก้อเป็นไปได้…..

มันปูจี่บนกระทะร้อน ๆ

มันปูได้ใจสุด ๆ คลุกกินกับข้าวสวยร้อน ๆ หอมๆๆๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

ร้านอาหาร ร้านขนม ร้านของกินเล่น เช่น ร้านปิ้งย่าง ร้านดังโงะ มีให้มากมายติดๆๆๆๆกันเป็นแพปลาหมึกปิ้งก้อจริง แต่ที่นี่เค้าจัดระเบียบสังคมได้ดีมาก ไม่มีกลิ่นของอาหารลอยมาเตะเข้าปลายจมูกคนที่เดินไปมาบนทางเดิน หรือควันลอยมาตีเข่าเข้าลูกกะตาเรา ไม่มีเลย ปรบมือรัวๆๆๆๆให้เลย ย่านที่เราพักทั้งในโตเกียวและโอซาก้าเป็นย่านที่มีร้านอาหารตอนกลางคืนสำหรับคนทำงานมาเพลินมาชิลกันหลังเลิกงาน เข้าทางเลยแบบนี้ ดริ้งค์กันทุกคืน ชนแก้วชนขวดชนไหกันเพลินนนนนนนน บอกเลย! ไม่ใช่ว่าพวกเรารวยเป็นเศรษฐีล่ำซำมาจากที่ไหน แต่เครื่องดื่มที่นี่ถูกมว๊ากกกกก ราคาประมาณบ้านเรา เมาได้! วี๊ดดดด … ย้ำอีกทีว่า เมาได้ ไม่แพง! เครื่องดื่มบางตัวไม่ว่าจะแอลกอฮอล์หรือไม่แอลฯ ถูกกว่าบ้านเราด้วยซ้ำไป รสชาดก้อดีได้คุณภาพเลยทีเดียว ถ้าเราไปบางประเทศ เช่น ฮ่องกง สิงคโปร์ ต้องแอ๊บเมาหรือเมาดิบเท่านั้น อย่างที่รู้กันคือ เครื่องดื่มหนึ่งแก้วเทียบราคาเป็นเงินไทยแล้วเกือบ 400 – 500 บาท แต่ที่นี่.. ที่ญี่ปุ่น… เรารู้ได้เลยว่าของถูกและดีมีอยู่จริง!

japan-food-3

japan-food-8

ในส่วนของร้านไอศครีม ร้านขายขนมจุกจิก ก้อมีให้เห็นตลอด อย่างที่โอซาก้า เรานั่งรถไฟไป Minoo Park ที่นี่

japan-food-10

คุณยายสองคน ทอดใบเปิ้ลกันไป คุยกันไป … เวลา คงไม่ได้เป็นสาระสำคัญอะไรตรงนั้นเลย ….

เป็นสวนที่เงียบสงบ เดินกันไปเรื่อย ๆ สุดทางจะเจอน้ำตกให้ได้ชื่นใจ ช่วงระหว่างทางขึ้นและลง จะพบเห็นร้านของกินแบบท้องถิ่นน่ารัก ๆ เป็นระยะ ๆ ที่เราชอบมากคือร้านนี้ เค้าทอดใบเมเปิ้ลขายให้ได้ลองชิมกัน เก๋ม่ะ หยิบใบเมเปิ้ลตามธรรมชาติ มาทอดในน้ำมัน ห่อนึง 4 – 5 ใบ ถูกใจจุง (แต่บางร้านก้อไม่ขายนะ ทอดโชว์อย่างเดียว อาจจะเป็นความสุขทางใจของคุณยายเค้า ติ๊สท์มากกกกก ต้องเข้าไปเลียบๆ เคียง ๆ ถามเค้าดูก่อนนะจ้ะ)

japan-food-15

หรือถ้าพูดถึงในรถไฟชินคังเซ็น ก้อมีรถเข็นใส่อาหารกับขนมและเครื่องดื่มมาขายเราเหมือนกัน อุ่นร้อนให้ด้วย เราไม่ต้องเดินไปตู้เสบียงเพื่อหาของกินเองหรือเติมน้ำร้อนเอง เค้าคิดให้เราครบถ้วน ประทับใจ คนขายก้อใส่ชุดแบบ mate แลดูสะอาดสะอ้าน ยิ้มหวานน่ารัก จุดนี้ด้วยหล่ะมั้ง รอยยิ้มของคนขายที่ทำให้อาหารธรรมดาบางอย่างก้ออร่อยขึ้นมาอย่างนาแปลกใจ มันช่างอู้ววววว… มา.. มิ๊ โออิชี่จริง ๆ !

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *